De huidige economische recessie is het gevolg van de budgettaire saneringen van de Europese landen, zo beweerde althans professor Paul De Grauwe in het VRT Journaal van afgelopen vrijdag. De analyse van deze economische goeroe is op z’n zachtst bizar te noemen. De oorzaak van de huidige economische malaise is immers juist het gebrek aan budgettaire discipline, met name in Zuideuropese landen zoals Griekenland en Italië. Een recessie is hard, maar in dit geval niet meer dan een neerwaarte correctie voor jarenlange overbesteding, schuldopbouw en vervalsing van begrotingscijfers door overheden. Het omgekeerde beweren is misleidend en in zijn beleidsconclusies zelfs misdadig. Never waste a good crisis. Nu is het moment om orde op zaken te zetten.
Het matigen van een recessie is een eerbaar politiek doel, maar pleiten voor halfslachtige budgettaire saneringen is onverantwoord. Het diept de publieke schuldencrisis namelijk verder uit. Daarenboven zorgen een krachtige economische groei buiten de Europese Unie (o.a. BRIC-landen) en de belastingsverlagingen in financieel gezonde Europese landen (bvb. Duitsland) voor ruime mogelijkheden voor Europese bedrijven.
De economische groei in Europa heeft vooral te lijden onder de politieke en publiek-financiële onzekerheid. De Grauwe pleit voor monetaire tussenkomsten vanwege de Europese Centrale Bank (ECB) en het Europees Financieel Structuurfonds (ESFS). Helaas zijn zij zelf een bron van grote onzekerheid door haar ondoorzichtige marktinterventies, resp. onvoldoende vuurkracht. Daarenboven leidt een monetaire redding van een land tot minder druk om de noodzakelijke saneringen en hervormingen door te voeren.
Besparingen werken op korte termijn uiteraard remmend, maar vele Europese landen leefden sowieso boven hun stand. Europese landen die onder financiële stress staan en toch via tekorten hun economie zouden willen stimuleren, kijken trouwens tegen hoge rentevoeten aan. Een coherent besparingsplan biedt echter wel de broodnodige zekerheid waaraan consumenten en investeerders behoefte hebben. Besparen om te besparen is natuurlijk weinig zinvol. Daarom moet het gepaard gaan met structurele hervormingen - zoals bvb. het Europese Six Pack – om terug welvaart en groei te brengen.
Het wordt tijd dat ook andere vertegenwoordigers van de ‘sombere wetenschap’ (‘dismal science’) zoals economie vaak wordt genoemd, hun stem laten horen...