Bezoek academische website Lode Vereeck Lode Vereeck

Eén en ondeelbaar. Over de blunders van de liberale Siamese tweeling

vrijdag 4 september 2020

De Vlaamse en Waalse liberale voorzitters voelen zich "één-en-ondeelbaar". De Siamese tweeling Lachaert-Bouchez is echter van het padje af en en zit op een verkeerd spoor, te links en te centralistisch. Op hun brokkenparcours blijven ze de strategische en tactische blunders opstapelen.

 

Gisteren viel er een brief in de bus van de MR, de Franstalige liberale partij. Of ik mijn lidmaatschap wilde verlengen? Ik denk het niet. Er is bij mij iets gebroken sinds voorzitter Bouchez zich openlijk voorstander toonde van een unitair België. Dat is toch niet te bevatten in 2020: een progressieve liberaal die teruggrijpt naar een achterhaald 19e-eeuws concept?

Bouchez laat sinds kort ook geen kans onbenut om zijn partijgenoten te eren voor hun "combat francophone" in Brussel en de Rand. Hij wil niets liever dan Vlaanderen terug onder het mandaat en bestuur van België te plaatsen. Het getuigt van een kolonisatiedrang vanwege het francofone België, die ik anno 2020 niet meer voor mogelijk hield.

Dat Open VLD haar lot één-en-ondeelbaar verbindt aan deze MR, is om meerdere redenen een kapitale blunder met verstrekkende gevolgen voor het liberalisme in Vlaanderen en Wallonië.

Zo zijn in Vlaanderen de grootste electorale successen geboekt door partijen met een duidelijk Vlaams en liberaal programma, dat goed aansluit bij de handen-uit-de-mouwen mentaliteit van vele Vlamingen. Denk maar aan de N-VA of aan de VLD die ontstond uit de fusie van de PVV en (grote delen van) de Volksunie. Vele Jong-VLD’ers waren nog niet geboren toen Guy Verhofstadt op het Oktobercongres van 1996 in Antwerpen uitriep dat “het Zuiden van België niet het recht heeft om Vlaamse welvaart en ontwikkeling tegen te houden.” “De afwijzing van een eigen Vlaamse fiscaliteit en sociale zekerheid noodzaakt dat er zo snel mogelijk, liefst onmiddellijk een grotere autonomie komt voor Vlaanderen, want België is een staat die zijn bestaansreden verliest.” Het kan verkeren.

Maar ook de MR heeft er alle belang bij om te streven naar een autonoom Waals Gewest zonder Vlaamse subsidies. Zolang er massale transfers van Vlaanderen naar Wallonië blijven vloeien, zal de gesubsidieerde Waalse staatseconomie immers blijven bestaan, waardoor er weinig ruimte is voor ondernemerschap en maatschappelijke vooruitgang. Meer regionale autonomie is dus in het rechtstreeks belang van het liberalisme in Wallonië.

Ik wil Bouchez echter niet overladen met alle zonden van Israël. Er is ook iets gebroken toen Lachaert de paars-gele coalitie afschoot omwille van de MR die een verdere regionalisering van bevoegdheden niet zag zitten. Nochtans had Lachaert zelf enkele weken voordien nog gepleit voor een volledige fiscale regionale autonomie, waarbij de deelstaten de belastingen innen (waardoor ze de vruchten van hun beleid plukken en dus geresponsabiliseerd worden) en samen de federale staat financieren. Het zou ons land een gezond, nieuw elan geven. Het kan opnieuw verkeren...

De ontgoocheling in Lachaert zit diep. Vandaag probeert hij een paars-groene coalitie te vormen, die hij destijds te vuur en te zwaard heeft bestreden. De leden van Open VLD verkozen hem daarop tot voorzitter. De analyse is nochtans niet veranderd. Ook in de corona-crisis heeft ons deficitaire en bijna failliete landje allesbehalve nood aan een paars-groen fiscaal-economisch beleid.

Paars-groen is ook een regering zonder de twee grootste partijen (maandenlang de terechte mantra van Lachaert en co.) en zonder Vlaamse meerderheid (in een land waarin Vlamingen wel de meerderheid vormen). Er zijn ook liberale grenzen aan het miskennen van de Vlaamse democratie.

Bovendien snijdt de kritiek van Lachaert op de vermogenswinstbelasting uit de “communistische” nota van Magnette en De Wever echt geen hout. Vermogenswinst is inkomen zoals elk ander inkomen en moet billijk belast worden. Als die belasting gepaard gaat met een verlaging van de roerende voorheffing (zoals in de nota Magnette-De Wever), dan is dat een goede zaak voor spaarders en ondernemers. De voorstellen van Ecolo en Groen (een vermogens(rendements)heffing) zijn veel verregaander en ronduit nefast voor de economie, omdat ze leiden tot een regressieve kapitaalsvernietiging.

Tenslotte: de afgelopen weken heb ik getracht om Open VLD terug een Vlaams geweten te schoppen, te bevrijden van de zelfvernietigende liaison met de unitaristische MR en weer een zelfstandige partij te worden. Aangezien de argumenten voor een regionaal en decentralistisch paars-geel beleid de Vlaams-liberale partijtop niet hebben kunnen overtuigen en Open VLD zich blijft gedragen als één-en-ondeelbaar met de MR, moet men consequent zijn en zich, zoals de Belgische communisten, ook zo aan de kiezers presenteren: als VLD-MR of MR-VLD of als de BLDB, de Belgische Liberalen en Democraten - Libéraux et Démocrates Belges. Bonne chance.

 

Noot: 

- Link naar Bouchez's politieke ideaal van een unitair België:
https://www.standaard.be/cnt/dmf20200122_04817088

- Link naar Bouchez's eerbetoon aan "le combat francophone":
https://twitter.com/vereeck/status/1297197358736973824

- Link naar de fiscale druk op ondernemen:
https://twitter.com/vereeck/status/1295681288398143488

- Link naar de fiscale druk van vermogens- en vermogenswinstheffingen:
https://twitter.com/vereeck/status/1296477034764476416
https://twitter.com/vereeck/status/1290243450730950656

 

 

← Terug naar het overzicht