Bezoek academische website Lode Vereeck Lode Vereeck

Het rapport van onze Limburgse politici

zaterdag 27 april 2019  Yves Lambrix

Op 26 mei trekken we met zijn allen naar de stembus. In de wetenschap dat de meeste uittredende parlementsleden opnieuw kandidaat zijn, is het goed om eens terug te kijken naar de voorbije legislatuur. Hebben zij het goed gedaan? Zijn ze opnieuw ons vertrouwen waard? Of is het tijd voor anderen en beteren?

Bijna tien jaar geleden, op dinsdag 19 mei 2009, deed uw krant heel wat stof opwaaien. Bovenaan de frontpagina prijkten twee foto’s, van Jan Peumans (N-VA) en Hugo Philtjens (Open Vld). De eerste werd met 8 op 10 door de politieke redactie van deze krant tot beste Limburgse parlementslid uitgeroepen, de andere met 0 op 10 tot slechtste. Vijf jaar later viel die eer te beurt aan Lode Vereeck (Open Vld) met 9 op 10, en aan Chokri Mahassine (sp.a), Kathleen Martens en Linda Vissers (beiden Vlaams Belang) met 3 op 10. Voor wie het interesseert: ook andere kranten riepen in 2004 Peumans en in 2009 Vereeck uit tot beste parlementsleden.

 

Vragen stellen?

Op het einde van elke legislatuur stelt de vraag zich telkens weer: op basis van welke criteria moet men een parlementslid beoordelen? De cijfers zoals het aantal vragen, tussenkomsten en voorstellen van wet of decreet? Cijfers liegen niet. Ze zeggen iets over het werkvolume en de betrokkenheid van het parlementslid. Maar ze zeggen weinig over de kwaliteit en de maatschappelijke relevantie van het geleverde werk. Daar is meer voor nodig. Een mooi voorbeeld hiervan is Patrick Dewael (Open Vld). Hij stelde niet de meeste vragen of diende niet de meeste wetsvoorstellen in, maar hij stuurde het debat meermaals als geen ander en verzette bergen werk als voorzitter van de onderzoekscommissie Aanslagen. Uit deze commissie kwamen belangrijke voorstellen om ons veiligheidssysteem op punt te stellen.

 

Cumul

Het is ook de vraag of we rekening moeten houden met de andere mandaten en functies van onze parlementsleden, zoals burgemeester of partijvoorzitter. In principe zouden we dat niet moeten doen. Ze werden verkozen als parlementslid, ze worden betaald als parlementslid, dus moeten we ze afrekenen op hun werk als parlementslid. Maar is dat ook zinvol? Neem nu Wouter Beke. Hij is naast kamerlid met grote dossierkennis ook burgemeester en CD&V-voorzitter. Die drie mandaten zijn nauw met mekaar verweven. Een cumulverbod zou de oplossing kunnen zijn. Dan is het weer de vraag hoe het zit met de doorstroming van informatie van onder naar boven. Nu al krijgen de verschillende parlementen het verwijt dat ze zaken beslissen zonder al te veel kennis van het terrein.

 

Pikorde

Tot slot moet men ook rekening houden met de pikorde van de politici binnen hun partij. Fractieleiders komen automatisch meer aan het woord en wegen zwaarder op de besluitvorming. Idem dito voor gewezen ministers. Zij hebben de ervaring die nieuwkomers niet kunnen hebben. Die moeten eerst hun plaats vinden en vervolgens afdwingen binnen de eigen partij en het parlement.

 

Rapport

Bij het schrijven van dit rapport hebben we met al deze zaken rekening gehouden. Eerst hebben we alle Limburgse ministers en parlementsleden naar een eigen evaluatie gevraagd (belangrijkste realisaties, sterkte/zwakte, enz.).

Op basis hiervan en onze aanwezigheid in de parlementen hebben de politieke journalisten Yves Lambrix, Liliana Casagrande en Timmie van Diepen apart van mekaar punten gegeven op vier criteria:

1. Inhoudelijk werk

2. Communicatie in/op (sociale) media

3. Gewicht binnen de eigen partij en in het parlement

4. Parlementaire bedrijvigheid op basis van het aantal voorstellen van wet/decreet plus aantal schriftelijke en mondelinge vragen in de commissies.

Op deze manier heeft elke politicus 12 scores op tien punten gekregen. Het gemiddelde van al die scores bepaalt het eindpercentage. Voor onze twee Europarlementsleden gaven ook onze twee buitenlandjournalisten Luc Standaert en Marc Van de Weyer scores voor de vier onderdelen.

 

Ranking

Deze werkwijze laat ons toe om te stellen dat Vlaams parlementslid Rob Beenders (sp.a) de voorbije legislatuur het beste parlementslid was. Het is dan ook voor het parlement en voor Limburg in het bijzonder een aderlating dat de Hasselaar omwille van gezondheidsredenen de politiek vaarwel moet zeggen. Beenders wordt op de voet gevolgd door Open Vld-fractieleider Patrick Dewael. Het brons is voor Jan Peumans (N-VA), die volgens vriend en vijand de beste voorzitter was die het Vlaams Parlement ooit heeft gehad. Ook Vlaams Welzijnsminister Jo Vandeurzen (CD&V), CD&V-voorzitter Wouter Beke en Vlaams Parlementslid Lode Ceyssens (CD&V) haalden meer dan 77 procent en dus grote onderscheiding.

Vier van de 33 Limburgse parlementsleden vulden de verwachtingen absoluut niet in en worden met een onvoldoende naar huis gestuurd. Het gaat om Sonja Claes (CD&V), Veerle Heeren (CD&V), Peter Luykx (N-VA) en Werner Janssen (N-VA). De eerste twee zeggen de nationale politiek vaarwel, de twee laatste zullen de volgende vijf jaar een tandje moeten bijsteken. Tenminste, als ze worden herverkozen.

Nog dit: als we de gemiddelde scores per partij nemen, komt ook deze legislatuur Open Vld als beste uit de bus.

Het Belang van Limburg, pag. 2.

← Terug naar het overzicht